Kataloński klub sportowy z Barcelony założony 29 listopada 1899 roku przez Hansa Gampera. Głównym stadionem klubu jest Camp Nou. Fani FC Barcelona nazywani są culés. Klub prócz sekcji piłki nożnej posiada również wiele innych sekcji sportowych m. in. koszykówki, piłki ręcznej, hokeja na lodzie oraz na trawie, futbolu amerykańskiego, lekkiej atletyki, łyżwiarstwa figurowego oraz wiele innych. 

W każdej dyscyplinie klub zdobywał najwyższe trofea krajowe oraz europejskie. Barcelona jest członkiem grupy G-14, skupiającej najbardziej utytułowane kluby europejskie i dążącej do utworzenia własnych rozgrywek. Wielu znawców piłki nożnej nawet nie wie kim był Hans Gamper, a gdyby nie on w 1899 r. z grupą przyjaciół nie założył klubu-Barcelona Football Club to dzisiejszy futbol musiał by się obyć bez Barçy. FC Barcelona powstała dokładnie 29 listopada 1899 r. Początki nie były obiecujące, głównym problemem klubu był brak własnego stadionu oraz problemy finansowe.



Początki

Trudne początki jednak nikogo nie zraziły, a Blaugrana już w latach dwudziestych liczyła pięć tysięcy członków! FC Barcelona pierwszy raz po Mistrzostwo Hiszpanii sięgnęła w inauguracyjnym 1929 roku. Niestety często to co dobre szybko się kończy - rządy w Hiszpanii rozpoczął generał Franco, a klub popłynął na dno. Aparat Państwowy chciał oczyścić Katalończyków ze swej narodowości, języka, tradycji. Jednak te działania nie odniosły pożądanych efektów. Wręcz przeciwnie, Katalończycy jeszcze mocniej chcieli podkreślić swoją odrębność. Blaugrana przyjmowała coraz to więcej nowych członków i na początku lat pięćdziesiątych liczba ta przekraczała już 25 tys osób.

Przełom lat czterdziestych i pięćdziesiątych to prymat Blaugrany na arenie krajowej: Mistrzostwo Hiszpanii (1949, 1950, 1952, 1953), Puchar Hiszpanii (1951, 1952, 1953), Superpuchar Hiszpanii (1949), Trofeum Mallorki (1947), Puchar Civil Governor (1949), Copa Latina (1949), Puchar Theresa Therrara (1948, 1951), Puchar Eva Duarte (1946, 1948, 1952, 1953), Puchar Martini Rossi (1950, 1952, 1953).    W roku 1957 oddano do użytku stadion o nazwie El Nou Estadi del Futbol Club Barcelona, który potocznie nazywa się Camp Nou. Pierwszym rywalem Barçy na nowym stadionie była Legia Warszawa. Klub ze stolicy polski przegrał 2:4. Rok 1957 jest dla klubu bardzo udany bo oprócz nowego klubu, Czerwono-niebiescy wygrywają także Puchar Hiszpanii i Mały Puchar Świata. Na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych Barça zbiera obfite plony: Puchar Miast Targowych (1966), Puchar Hiszpanii (1968, 1971), Mistrzostwo Hiszpanii (1974), Puchar Miasta Palmy (1969, 1974), Festa D'elig (1970). Puchar Costa Brava (1973). W latach siedemdziesiątych Barcelona wygrywa między innymi: Puchar Miasta Palmy (1976), Puchar Badjozu (1977), Costa Del Sol (1977), Puchar Hiszpanii (1978) i najważniejsze Puchar Zdobywców Pucharów (1979).

Kolejne lata

Lata osiemdziesiąte Blaugrana zaczęła od wygranej w Pucharze Miasta Palmy (1980, 1981) następnie była triumfatorem Pucharu Hiszpanii (1981, 1983), Pucharu Zdobywców Pucharów (1982), Pucharu Ligi (1983), zdobyła Mistrzostwo Hiszpanii (1985), a w 1988 Barça zdobywa Puchar Hiszpanii.

Jedne z najlepszych w historii Barçy były lata dziewięćdziesiąte: Mistrzostwo Hiszpanii (1991, 1992, 1993, 1994), Puchar Hiszpanii (1990), Superpuchar Hiszpanii (1991, 1993, 1995), Puchar Theresa Therrara (1990, 1993), Puchar Katalonii (1991, 1993), i Puchar Ligi Mistrzów (1992). W roku 1994 Blaugrana efektownie pokonała na Camp Nou 5:0 swojego największego rywala - Real Madryt.

Bohaterem meczu był Romário, który strzelił trzy bramki. W tymże roku grająca ofensywny i widowiskowy futbol Barça okazuje się za słaba na defensywnie grający AC Milan, który pokonuje ją aż 4:0 w finale Ligi Mistrzów. Po tym okresie (wielu uważa skład FCB z tamtych lat jako Dream Team) nastały dwa słabsze sezony (porażka z późniejszym mistrzem w 1995 roku na Santiago Bernabéu aż 0:5), z zespołem żegna się Johan Cruijff.

W sezonie 1996/97 Barcelonę prowadzi Sir Bobby Robson, a do zespołu dołączają m.in. Ronaldo i niechciany w Realu Madryt Luis Enrique, a także: Vitor Baia, Fernando Couto, Laurent Blanc czy Juan Antonio Pizzi. Ronaldo i Luis Enrique spisują się świetnie, pierwszy zdobywa tytuł króla strzelców, a pochodzący z Asturii Luis Enrique znalazł na Camp Nou swój drugi dom. Barcelona zdobywa Puchar Zdobywców Pucharów wygrywając w finale 1-0 z Paris Saint Germain po golu niezawodnego Ronaldo. W lidze hiszpańskiej mimo zdobycia aż 102-óch goli zajmuje tylko drugie miejsce, zdobywa jeszcze na osłodę Puchar Hiszpanii.

W sezonie 97/98 zespół prowadzi już Louis van Gaal. W pierwszym sezonie Holendra Barcelona zdobywa dublet (Mistrzostwo i Puchar Hiszpanii 1998). A w jubileuszowym sezonie 1998/99 zdobywa mistrzostwo Hiszpanii. W kolejnym sezonie mimo walki na kilku frontach Barcelona nie zdobywa żadnego trofeum, a kibice mają powoli dość van Gaala, który uczynił z Barçy prawdziwą holenderską kolonię. Kolejne kilka sezonów Barcelona rozczarowuje, nie osiągając żadnych sukcesów mimo ogromnych pieniędzy wydanych na piłkarzy, przez Joana Gasparta wybranego w 2000 roku na prezydenta klubu.

Laporta prezydentem

Przełomem okazuje się przybycie nowego prezydenta klubu, Joana Laporty, wybranego przez socios na to stanowisko w 2003. Wraz z nowym prezydentem klubu FC Barcelona zatrudnia nowego trenera. Młodego, pełnego energii i pomysłu Franka Rijkaarda. Holender sprowadził do klubu Ronaldinho. Piłkarz kupiony z PSG bardzo pomógł drużynie. Duma Katalonii zakończyła sezon 2003/2004 na drugim miejscu, tuż za Valencią. Frank Rijkaard pozostaje w klubie na następny sezon. W roku 2004 FC Barcelona przebudowała swój zespół. Laporta kupił kilku znakomitych piłkarzy takich jak: Samuel Eto'o, Deco, Ludovic Giuly, Rafael Marquez. Dzięki zakupie tych piłkarzy w sezonie 2004/2005 Blaugrana wygrała rozgrywki Primera Division. W Lidze Mistrzów odpadła w 1/8 finału z Chelsea Londyn.

Transfery i sukcesy

W następnym roku Barcelona kupiła jedynie dwóch piłkarzy. Marka van Bommela oraz Santiago Ezquerro. Ci dwaj zawodnicy nie grali zbyt często w podstawowym składzie. Rijkaard postawił na tych piłkarzy, którzy nie zawiedli go rok wcześniej. Postąpił słusznie. Barca znów wygrywa Primera Division i poraz drugi w historii klubu Champions Legaue. W finale podopieczni Franka Rijkaarda pokonali Arsenal Londyn 2:1.
Przed rozpoczęciem sezonu 2006/2007 FC Barcelona wzmocniła swój zespół trzema zawodnikami. Eidur Gudjohnsena za blisko 14 mln euro przeszedł z Chelsea. Gianluca Zambrotta i Lilian Thuram (obu ze zdegradowanego Juventusu). Niestety, sezon ten nie można zaliczyć do najlepszych. Barca zajęła drugie miejsce w lidze hiszpańskiej, a w Champions League odpadła już w 1/8 finału z Liverpoolem.

Frank Rijkaard mimo niepowodzeń pozostał na stanowisku managera Barcelony. W letnim okienku transferowym FC Barcelona wzmocniła się takimi gwiazdami jak: Thierry Henry, Eric Abidal oraz Yaya Toure. Niestety nawet Ci piłkarze nie pomogli. FC Barcelona kończy sezon 2007/2008 podobnie jak poprzedni. Na drugim miejscu w tabeli. Blaugrana zdołała jeszcze powalczyć w Lidze Mistrzów, ale niestety przegrała w półfinale w dwumeczu z Manchesterm United.

Po sezonie stanowisko trenera Blaugrany traci Frank Rijkaard. Pałeczkę trenera przejmuje były gracz Barcy, zaledwie 37-letni Pep Guardiola. Lato 2008 to przebudowa całej drużyny. Odeszli tacy gracze jak: Ronaldinho (AC Milan), Zambrotta (AC Milan), Deco (Chelsea). W ich miejsce przyszli: Dani Alves, Keita, Pique, Hleb, Caceres.

Transfery dokonane latem 2008 roku opłaciły się, nowi gracze wnieśli świerzość do zespołu i wprowadzili świetną atmosferę w szatni. Niedoświadczony trener Pep Guardiola do samego początku wpajał zawodniką szkuteczny styl gry. Okazał on sie także świetnym motywatorem i
już w pierwszym roku z zespołem Barcelony zdobył wszystkie możliwe trofea.

Latem 2009 roku doszło w barcelonie do wielkiej wymiany. Do Barcelony trafił Zlatan Ibrahimović z Interu Mediolan, a w drugą stronę powędrował
Samuel Eto'o. Barcelona zakupiła także lewego obrońce Maxwell'a i stopera z Doniecka Dmytro Chygrynski'ego oraz Keirrisona, który odrazu został wypożyczony. Natomiast Blaugranę opuścił Eidur Gudjohnes.


źródło: fcbarcelona.com

Autor: Aleksandra