29 czerwca 1962 roku w Barcelonie urodził się Joan Laporta. Ma żonę, z która jest po separacji, oraz trójkę dzieci. Z zawodu jest prawnikiem.

15 czerwca 2003 roku, po uzyskaniu miażdżącej przewagi, został 38. prezydentem Barcy w historii. Głównym punktem jego programu wyborczego było sprowadzenie Davida Bechama, jednak nie udało mu się tego dokonać. Do Dumy Katalonii przybył  natomiast Deco, Eto’o i Ronaldinho, a a do gry wprowadzono wychowanków klubu- Xaviego, Puyola, Messiego.  Następną niezwykle ważną decyzją Laporty było ustanowienie Franka Rijkaarda trenerem Barcy. Wiązało się to ze sporym ryzykiem, gdyż Holender nie miał jeszcze na koncie żadnych znaczących sukcesów w roli szkoleniowca.  Dzięki tym zmianom, Barca zdobyła Mistrzostwo Hiszpanii w 2005 i 2006 roku oraz Ligę Mistrzów w 2006 roku.

 W czasie jego prezydentury sytuacja ekonomiczna Barcy ulegała dużej poprawie, udało się spacić długi, a przychody klubu znacznie wzrosły. Duma Katalonii nawiązała współpracę z Unicefem, umieszczając jego logo na koszulkach i płacąc mu 1,5 mln euro rocznie. Liczba socios osiągnęła ogromna liczbę. Trzeba przyznać, że Laporta prowadził mądrą politykę transferową, ekonomiczną i marketingową.

W 2006 roku, na wskutek pogorszenia formy FC Barcelony i braku nowych sukcesów, część socios, niezadowolona z jego rządów, zebrała podpisy, aby udzielić mu wotum nieufności. Ostatecznie, Laporta pozostał na stanowisku prezydenta.

Niepokój wśród kibiców Blaugrany mogła wzbudzać kolejna dezycja Laporty – zatrudnienie niedoświadczonego Pepa Guardioli jako trenera. Okazało się to strzałem w dziesiątkę. Nowy szkoleniowiec poprorowadził Barcę do wielu tytułów i miejmy nadzieję, że jeszcze poprowadzi.

Wszystkiego najlepszego, panie Laporta!